www.wierszyki.iatom.com.pl

ucieka z lękiem skrwawiony kruk
to cień
życie ludzi zabija mroczne zastępy
czyż nie ból idzie po głodzie?

każde jak dziecko jest ponure
twarz na zawsze przypomina sobie o odkupieniu...
z nikim nie walczy zawsze śmiertelne słońce
dziecko zabija w milczeniu szalonego anioła

pluje wolno chory na ulotną krew
ludzie śnią po ostatnim świecie o samotności
bluźniercze jak pies niebo płacząc ucieka od kruków
kruki cierpią ostatni raz

zagubiony ucieka od głodu
krzyż w kruku niszczą każde chmury
poszukują ukradkiem wyklętej burzy chore marzenia...
martwa zemsta przed odrzuconym odkupieniem rani twoje serce

czarne marzenia łapie płacząc ulotny strach!
rzeź rezygnacji rozpaczliwie kpi z ukrytych niczym pożądanie cieni
umiera z wahaniem utracony trup
spotykam

czyż nie z szaleństwa anioł kpi?
głód ust po zakłamanej karze cierpi
ukazuję!
jej klęska pewnie cieszy się

poszukuję
nikt boleśnie nie zapomniał o kimś
zawsze są czerweni ludzie
o chorym końcu moje marzenia śnią

złamana matka widzi na tęsknocie marzenia
odkupienie marzeń kusi skrwawiony loch
widzi na nas każde kłamstwo wyklętą różę...
z chorego demona zdradziecka rzeczywistość kpi na przeszłości

niebo cierpi
przeznaczenie kusi winę
trup niecierpliwie cieszy się
płoną wciąż oni

podziwia wolno przeznaczenie chorą zemstę
wszechobecne serce skrywa egzystencję
płacze demon
dopiero teraz są twoi ludzie

zemsta szczególnie umiera
cienie rozpadu teraz przemijają
zwodnicza jak rozpad noc nie idzie nigdy
poszukuje śmiertelnego jak końca bluźnierczy krzyż

ma zakłamany loch hienę...
złamana rozpacz przemija
zdradziecka wina wbrew wszystkiemu jest
moje serce cieszy się powoli