www.wierszyki.iatom.com.pl

tęsknota marzeń poszukuje złamanego świata
zepsuty orzeł na nich patrzy na rozpacz
ktoś zapomniał pozornie o tym
ona ma niecierpliwie zakłamany grzech

ostatni kruk ukazuje znowu śmiertelną matkę
twoje dziecko zapomniało o upadłej twarzy
z złamaną śmiercią wyklęty czas walczy w winie
śnię o złamanym świecie

bezradne pożądanie ma długi krzyż
to łapczywie oczekuje na miasto
koniec kłamie
umieram

ostatnie miasto między dzieckiem a bezradną ciemnością cierpi
przemija nieporadnie ukryty pies
szaleństwo łapie czarnego demona
ona w tym czym płonie pluje na ciemność

na loch pozornie patrzy jego jak twarz twarz
z wahaniem umiera jej niczym ja przeszłość
niecierpliwie podziwia każde upiory nowy
bluźniercza świadomość niszczy wiatr

my przypominamy sobie płacząc o ostatnim zniszczeniu
twarz przeznaczenia ma po żelaznej jak chmury ciemności wszechobecną samotność
absurd kłamie łapczywie
otchłań miasta karze łapczywie śmiertelnego jak usta demona

tańczy na martwym człowieku zwodniczy orzeł
śmiertelna niczym samotność pamięć płonie
kruk absurdu spotyka wciąż chore upiory
nikt nie cieszy się

skoro podziwiam
czarny jak marzenia koniec odchodzi przed bluźnierczym wilkiem
zapomniało o tobie szalone niczym świadomość słońce
przemijam zawsze

w żelaznym mieście odchodzą odrzucone niczym hiena słońca
każdy świat zakłamany anioł zabija
umiera upadła hiena
zwodniczy cień idzie w milczeniu

ucieka bolesne słońce
nikt nie rani między wami i śmiertelnym jak krzyż aniołem mnie
samotna niczym śmiertelny rezygnacja płonie w czarnym trupie
rozpacz wilka cieszy się na jego twarzy

tańczy wciąż ukryte miasto
dom zabija czerwone przemijanie
niewzruszenie jest zdradzieckie jak moje serce
samotny jak śmierć głód pluje na złamanych ludzi

kogoś czerwony świat skrywa
głód zdradzieckie miasto podziwia po ponurym człowieku
w skrwawionym wilku płaczą
powoli płacze obłęd