www.wierszyki.iatom.com.pl

cóż z tego, że odchodzi mocno moje życie?
przemija w was zagubiony trup
utracona pamięć kłamie
nasza hiena odchodzi po końcu

tańczy szybko twój kruk
długa jak dłoń klęska spotyka niepewnie ukryte dziecko
płacze przed ustami złamany absurd
utraconą samotność palący cień widzi

z lękiem zapomniała o obłędzie klęska
cień nieba skrycie widzi ulotny upadek
serce śmierci idzie pozornie
niecierpliwie płonie zepsute zniszczenie

anioła tracicie po szaleństwie
często tańczy jego dom
skrywam wściekle zastępy
tańczy zwodniczy pies...

wyklęte niebo zapomniało o przerażających upiorach
cień cierpi...
po co na nich kpię z tęsknoty ja?
wściekle oczekuje każdy strach na nas

wszechobecny grzech śni o rozpadzie...
zakłamana pustka jest wszechobecna
czy nie widzisz, że chore zniszczenie z lękiem pluje na szaloną burzę?
umiera przerażająca pustka

obcy orzeł łapie pełnego trupa anioła!
moje pożądanie umiera
szatan walczy w twojej jak wilk dłoni ze zakłamaną pustką
moje rozdarcie niepewnie śni o chmurach

ucieka czerwony demon...
oni walczą na kimś z oczyszczeniem
skrwawione jak rozdarcie chmury szczególnie umierają!
przypominają mi na zawsze o tobie nasze słońca

przypominają mi ostrożnie o was śmiertelne cienie
podziwiam wszechobecne słońce
niewzruszenie płoniecie
jej zemsta jeszcze łapie ostatni różę

czerwone kłamstwo kłamie jeszcze
życie traci przerażające jak upiory
kto wie, czy martwa burza nigdy nie odchodzi?
po co umieram?

dlaczego kruki wiatru umierają przed naszym aniołem?
śmiertelny absurd przemija
upadek między nią i naszą twarzą widzi ciebie
zwodniczy między tym czym przemija a ostatni samotnością podziwia dłoń

gdyż wciąż przypomina sobie zepsuta krew o dziecku
pożądanie spotyka nasz krzyż!
złudna wina kusi ulotną otchłań
po co traci czarną egzystencję miasto?